GÜNÜME SEN DÜŞTÜN...

Günüme sen düştün...

İrili ufaklı bir sürü grup.Hepsi kendi içinde ayrı bir grup ve hepsi ayrı bir umut.Her masa neşesini paylaşıyor kendi adına.Her yürek hüznü asıyor bir bakıma.Susmayı seçiyorum bu ses cümbüşünün tam ortasında.Avucundan düşüp yazıyorum en sessiz harflerle seni...

Ürkmüşlüğüme çare ol sesinle.Sessizliğime bir çığlık..Gel de düş heceme.Yırt yokluğa düşen garipliğimi.Koyuyorum yüreğimi önüne herkesten saklı.Bul beni diyor sözlerim haydi bil beni...

Yansıyor suretin gözlerin buğulu camına.Anlar duruyor kimliksiz haline.Güller kanıyor yabancı halime.
Vakitsiz bir yağmur iniyor güneşimin üstüne.Gökkuşağından kaydırıyorum düşlerimi.Gün yüzüne el sallıyorum...Çok sesli bir koroda çoktan seçilemiyorum.Silinmedikçe bilinemiyorum...

    "bir dolu hengamede yine gözlerim
     kalabalık sensizlikte elife suskun dillerim
     gel de bitsin bu lal hallerim........                  "

Seni andırıyor ürkek bir bakış.Adınla başlayan şarkı dilimde.Her nakarat ayrımı bir göçüşün arefesinde.Acılar acılıktan geçti bugün de..
Güz en hoyrat renginde yine bu gece.Dökülen incilerden cömert değil gökyüzü.Bunlar senden kalan son inciler değil...
Gayrı susma konuş bu can ile,
konuş da açılsın yürek pare pare...

İklima Mert