RAMAK KALMASIN ARTIK VUSLATA
23/8/2008Yastık altı düşlerim var sana dair,yiten dünün biten günün ardından...Düşlerim düş yaptıklarım var.
Gece gelirken karanlık omuzlarında,geçen yelkovanlardı,giden duvardaki takvim yaprakları...Pervasızca üstelik. Ne yaşanmışlıklara saygısı var ne ömre vefası..Kopuyordu yapraklar dalından gidiyordu işte.Bitmiyordu gitmeler...
Oysa sen senden habersiz hep gelmelerdeydin.Gelmeliydin git(i) olmayan gönül haneme taze sen adıyla.Eksilen bir takvim yaprağı, bir güz rüzgarıyken sen hep artmalıydın...
Artçı sensizlikler sürsede,hükmetsede sevdalı yanım beynime sen hep var ol! gitme bendeki yerinden....
Ütopik kentin perili köşkündeydi tüm yaşamalarım/yaşam saydıklarım...Ve sen en olmaz bekleme nöbetlerinin kahramanıydın,kahraman(ım)dın... Düşlerin başkentineydi yolculuklarım dönüş biletsiz...Dönüşlerim hep sana ,hep kendimeydi duraksız istasyonlarında şehrin...
Ne sen erken gel kıyılarıma, ne ben geç kalayım dönüş yollarına.Tam vaktinde buluşsun ay ve gece...Saat onikide gökkuşağının altında...Ramak kalmasın artık vuslata! Iskalamasın mutluluklar en derinden...
İklima Mert
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
1 yorum yazilmistir
2009-02-25 10:20:06 - gunaydın ıklıma
Yazan:ya neden hep yalnız ları oynuyorsun cık sahneye etrafına bı bak bunca ınsan senı beklıyor:(((
Bağlanti :: ::