YOLCU/LUK YOLUNDA
30/8/2008Firari uykularda bir avuç rüyayım.Uyansamda bir uyanmasamda.Nefret kusan bir yalnızlıkta kanayan bir yanıştayım.Ömrüm yok oluşun arefesinde...Son güzlerindeyken kentim,gelecek baharıma el sallıyorum hoşçakal der gibi.Sen gelince (sen)baharım! görüşemeyiz diye eyvallah eder gibi bakışlarım....
Son güzün şen kasırgası köşebaşlarından başını uzatan.Rüzgar rüzgar rüzgar...Gözüme sen kaçtı ölemiyorum...Kayan son yıldızıma yetişemiyorum son dileğimi söylemek için.Masamda suyum yarım,içimde can(ım)eksik.Kız kulesine göz kırpamadan,kaybolamadan İstanbul'un kalabalık yalnızlığında yetişiyor eriyen benliğim....
Ah! gökyüzündeki en parlak yıldız! hep ben(im)din.En çok bendeydin.Ya sen aydede kimi zaman gülümseyen gözlerin, kimi zaman yüzünü buruşturan hüznünle benim aydedemdin.Ve umut kokan gün batımı! hep derinimdeydin..Sanki 'hep doğacağım meraklanma' diyen o vakur edana inanmıştım.İnanmaları yaşamıştım...
Artık yolculuk vakti..Sabah seherindeyken,üveyikler günü selamlarken.Korkmayın can bildiklerim, adına can dediklerim.Heybem dolu alabildiğine.Dilim dualarda ve taşıyor ceplerimden sevinç ünlemleri. Düşlerim hani yol düşlerim unutmadım koydum onları da aklımın bir köşesine...
Haydi hoşçakal dünya..Vuslatın düdüğünü çalmakta yolun sabırsız meleği....
İklima Mert
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
1 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »